ابوعمرو عثمان بن سعید عمروی(قسمت دوم)

شناسه : 807 13 جولای 2020 - 6:30 ارسال توسط :

بسم الله الرحمن الرحیم در هفته های پیش من در مو رد زندگی ایشان نوشتم. امروز می خواهم درباره اخر عمر ایشان وزیارت ایشان بنویسم. خب ما ذکر کرده بودیم ایشان تا اخر عمر نایب بودند. بعد از مرگ ایشان امام زمان(عج) به پسر ایشان محمد بن عثمان(نایب) دوم تسلیت گفتند. بخشی از نامه ی […]

ابوعمرو عثمان بن سعید عمروی(قسمت دوم)
پ
پ

بسم الله الرحمن الرحیم

در هفته های پیش من در مو رد زندگی ایشان نوشتم. امروز می خواهم درباره اخر عمر ایشان

وزیارت ایشان بنویسم.

خب ما ذکر کرده بودیم ایشان تا اخر عمر نایب بودند. بعد از مرگ ایشان امام زمان(عج) به پسر ایشان محمد بن عثمان(نایب) دوم تسلیت گفتند.

بخشی از نامه ی تسلیت

پدر تو به سعادت و نیک‌بختی زندگی کرد و وفات نمود در حالتی که محمود و پسندیده بود. خدا او را رحمت کند و او را به اولیا و سادات و موالیان او … ملحق نماید. خداوند روی او را‌ تر و تازه نماید و لغزش‌های او را ببخشد و جزا و اجر تو را زیاد کند و صبر نیکو در مصیبت او به تو عطا فرماید، تو مصیبت‌زده شدی و ما نیز مصیبت‌زده شدیم، و مفارقت پدرت، تو را و ما را به وحشت انداخت. پس خداوند او را به رحمت خود مسرور فرماید، در منقلب و مثوای او که آرامگاه او است.

 طوسی، الغیبه، ۱۴۱۱ق، ص۳۶۱.

ایشان در شهر بغداد دفن شدند و ارامگاه ایشان یکی از زیارتگاه های شهر بغداد محسوب می شود.

تاریخ وفات ایشون هم معلوم نیست

اما اکثر مورخان وعالمان رجال می گویند قبا ازسال ۲۶۷ هجری قمری

یکی از زیارت های معروف ابوعمرو عثمان بن سعید عمری

  1. السَّلَامُ عَلَیک أَیهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ النَّاصِحُ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَوْلِیائِهِ الْمُجِدُّ فِی خِدْمَهِ مُلُوک الْخَلَائِقِ أُمَنَاءِ اللَّهِ وَ أَصْفِیائِهِ السَّلَامُ عَلَیک أَیهَا الْبَابُ الْأَعْظَمُ وَ الصِّرَاطُ الْأَقْوَمُ وَ الْوَلِی الْأَکرَمُ السَّلَامُ عَلَیک أَیهَا الْمُتَوَّجُ بِالْأَنْوَارِ الْإِمَامِیهِ الْمُتَسَرْبِلُ بِالْجَلَابِیبِ الْمَهْدِیهِ الْمَخْصُوصُ بِالْأَسْرَارِ الْأَحْمَدِیهِ وَ الشُّهُبِ الْعَلَوِیهِ وَ الْمَوَالِیدِ الْفَاطِمِیهِ السَّلَامُ عَلَیک یا قُرَّهَ الْعُیونِ وَ السِّرَّ الْمَکنُونَ السَّلَامُ عَلَیک یا فَرَجَ الْقُلُوبِ وَ نِهَایهَ الْمَطْلُوبِ السَّلَامُ عَلَیک یا شَمْسَ الْمُؤْمِنِینَ وَ رُکنَ الْأَشْیاعِ الْمُنْقَطِعِینَ السَّلَامُ عَلَی وَلِی الْأَیتَامِ وَ عَمِیدِ الْجَحَاجِحَهِ الْکرَامِ السَّلَامُ عَلَی الْوَسِیلَهِ إِلَی سِرِّ اللَّهِ فِی الْخَلَائِقِ وَ خَلِیفَهِ وَلِی اللَّهِ الْفَاتِقِ الرَّاتِقِ السَّلَامُ عَلَیک یا نَائِبَ قُوَّامِ الْإِسْلَامِ وَ بَهَاءِ الْأَیامِ وَ حُجَّهَ اللَّهِ الْمَلِک الْعَلَّامِ عَلَی الْخَاصِّ وَ الْعَامِّ الْفَارُوقَ بَینَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ وَ النُّورَ الزَّاهِرَ وَ الْمَجْدَ الْبَاهِرَ فِی کلِّ مَوْقِفٍ وَ مَقَامٍ السَّلَامُ عَلَیک یا وَلِی بَقِیهِ الْأَنْبِیاءِ وَ خِیرَهَ إِلَهِ السَّمَاءِ الْمُخْتَصَّ بِأَعْلَی مَرَاتِبِ الْمَلِک الْعَظِیمِ الْمُنْجِی مِنْ مَتَالِفِ الْعَطَبِ الْعَمِیمِ ذی [ذَا اللِّوَاءِ الْمَنْصُورِ وَ الْعَلَمِ الْمَنْشُورِ وَ الْعِلْمِ الْمَسْتُورِ الْمَحَجَّهَ الْعُظْمَی وَ الْحُجَّهَ الْکبْرَی سُلَالَهَ الْمُقَدَّسِینَ وَ ذُرِّیهَ الْمُرْسَلِینَ وَ ابْنَ خَاتِمِ النَّبِیینَ وَ بَهْجَهَ الْعَابِدِینَ وَ رُکنَ الْمُوَحِّدِینَ وَ وَارِثَ الْخِیرَهِ الطَّاهِرِینَ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِمْ صَلَاهً لَا تَنْفَدُ وَ إِنْ نَفِدَ الدَّهْرُ وَ لَا تَحُولُ وَ إِنْ حَالَ الزَّمَنُ وَ الْعَصْرُ اللَّهُمَّ إِنِّی أُقَدِّمُ بَینَ یدَی سُؤَالِی الِاعْتِرَافَ لَک بِالْوَحْدَانِیهِ وَ لِمُحَمَّدٍ بِالنُّبُوَّهِ وَ لِعَلِی بِالْإِمَامَهِ وَ لِذُرِّیتِهِمَا بِالْعِصْمَهِ وَ فَرْضِ الطَّاعَهِ وَ بِهَذَا الْوَلِی الرَّشِیدِ وَ الْمَوْلَی السَّدِیدِ أَبِی مُحَمَّدٍ عُثْمَانَ بْنِ سَعِیدٍ أَتَوَسَّلُ إِلَی اللَّهِ بِالشَّفَاعَهِ إِلَیهِ لِیشْفَعَ إِلَی شُفَعَائِهِ وَ أَهْلِ مَوَدَّتِهِ وَ خُلَصَائِهِ أَنْ یسْتَنْقِذُونِی مِنْ مَکارِهِ الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَتَوَسَّلُ إِلَیک بِعَبْدِک عُثْمَانَ بْنِ سَعِیدٍ وَ أُقَدِّمُهُ بَینَ یدَی حَوَائِجِی أَنْ تُصَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ شِیعَتِهِ وَ أَوْلِیائِهِ وَ أَنْ تَغْفِرَ لِی الْحُوبَ وَ الْخَطَایا وَ تَسْتُرَ عَلَی الزَّلَلَ وَ السَّیئَاتِ وَ تَرْزُقَنِی السَّلَامَهَ مِنَ الرَّزَایا فَکنْ لِی یا وَلِی اللَّهِ شَافِعاً نَافِعاً وَ رُکناً مَنِیعاً دَافِعاً فَقَدْ أَلْقَیتُ إِلَیک بِالْآمَالِ وَ وَثِقْتُ مِنْک بِتَخْفِیفِ الْأَثْقَالِ وَ قَرَعْتُ بِک یا سَیدِی بَابَ الْحَاجَهِ وَ رَجَوْتُ مِنْک جَمِیلَ سِفَارَتِک وَ حُصُولَ الْفَلَاحِ بِمَقَامِ غِیاثٍ أَعْتَمِدُ عَلَیهِ وَ أَقْصِدُ إِلَیهِ وَ أَطْرَحُ نَفْسِی بَینَ یدَیهِ وَ السَّلَامُ عَلَیک وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ ثُمَّ صَلِّ صَلَاهَ الزِّیارَهِ وَ أَهْدِهَا لَهُ وَ لِشُرَکائِهِ فِی النِّیابَهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِمْ أَجْمَعِینَ ثُمَّ وَدِّعْهُ مُسْتَقْبِلًا لَهُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَی.

جاسم حسین، تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ۱۳۸،ص۱۴۲.

نظرتان برایمان مهم است.